Piše: Prof. dr Mirko Peković, neuropsihijatar Osnovno polazište ovog modela je da je čovjek socijalno biće, te je tako pojednca nužno tumačiti i posmatrati u ravni konkretnog socijalnog supstrata. To znači da ovaj model pledira na odnosu (transakciji) između pojedinca i konkretnih ljudi koji ga okružuju, kao i na implikacijama ovog modela u nastanku, razvoju ili prestnku duševnog poremećaja.
Sve veći broj dijabetičara, poslije dugogodišnjeg trajanja dijabetesa, kao komplikaciju dobije hronično zatajenje bubrežne funkcije, kada se liječenje mora nastaviti hemodijalizom ili još bolje, kvalitetnije, komfornije i jeftinije, liječenje transplantacijom (presađivanjem) bubrega od srodnika ili kadavera. Na programu hemodijalize u Crnoj Gori se nalazi više od dvjesta pacijenata, a taj broj će narednih godina biti sve veći, zbog ekspanzije bolesti koje dovode do oštećenja bubrežne funkcije, kao što su dijabetes, gojaznost, povišen krvni pritisak, policistični bubrezi, sistemske bolesti, autoimune i druge bolesti.
Piše: Prim. mr sci dr med. Slobodan Vranješ PZU „Milmedika“, Podgorica Antimikrobni ljekovi su supstance koje sprečavaju razvoj patogenih bakterija i drugih mikroorganizama u organizmu čovjeka a da pri tom ne oštećuju sam organizam. Takav princip se naziva selektivna toksičnost i ispoljavao bi ga idealni antibiotik. Međutim, za mnoge antibiotike i sintetska antibakterijska srdestva se može reći da u terapijskim koncentracijama oštećuju izazivača bolesti, a da istovremeno prouzrokuju toksičnost koja je podnošljiva za domaćina, odnosno bolesnika.
Piše: Dr Božo Vuković Dr Savo Plamenac, istoričar zdravstvene službe u Crnoj Gori i novinar, književnik Mihailo P. Miljanić, autor monografije „Crnogorski ljekari od 1918. godine“, pišu da dr Stanko Matanović spada među najistaknutije, znamenite i veoma zaslužne ljekare u Crnoj Gori. Dr Matanović rođen je u Ćekićima kod Cetinja.
Piše: Svetlana Tanya Friche, psihološkinja Metnoia Institut za psihologiju, London UK i privatna praksa  Razgovarajući sa nastavnicima i roditeljima postala sam svjesna uznemiravajućeg porasta nasilja među adolescentima koji su agresori, a roditelji i nastavnici su njihove žrtve. Ovakva vrsta ponašanja nije postojala 80-ih i 90-ih godina prošlog vijeka, ali je od tada porasla do nivoa alarmantnosti.