Temelj zdravstva Crne Gore

0
386

[heading]Sugestija sa Prvog kongresa Ijekara opšte i porodične medicine: raditi na usavršavanju sistema reforme zdravstva[/heading] Prvi Kongres opšte/porodične medicine Crne Gore sa međunarodnim učešćem održan je u Baru 26-29. maja 2011. god. – u hotelu „Princess”. U njegovoj realizaciji učestvovali su Ijekari iz domova zdravlja u Podgorici, Cetinju, Baru, Petrovcu, Tivtu, Kotoru, Nikšiću, Bijelom Polju, Andrijevici i Beranama. O utiscima vezanim za ovaj događaj govori prim. dr Mirjana Tošković, učesnica tima odgovornog za organizaciju ovog događaja.

U svojstvu predsjednice Organizacionog i učesnice Naučnog odbora sudjelovali ste u orga­nizaciji Prvog kongresa ljekara opšte i porodične medicine koji je krajem maja održan u Baru. Šta ovaj događaj znači za sektor opšte medicine u Crnoj Gori?

Održavanje Prvog kongresa ima veliki značaj za primarnu zdravstvenu zaštitu, s obzirom na broj doktora koji rade u domovima zdravlja i na usluge koje pružaju osiguranicima. U programu su učestvovali eminentni predavači iz zemlje i inostranstva, predavanjima koja su doktorima omogućila nova saznanja iz određenih oblasti medicine.

Kakvo je Vaše iskustvo u radu vezanom za organi­zaciju Kongresa?

U toku organizacije Kongresa bilo je izvjesnih po­teškoća (hotel nije imao stalke za postere, tehniku za simul­tano prevođenje, ozvučenje itd.), ali problemi su prevaziđeni, tako da je rad Kongresa uspješno završen.

Da li su, po Vašem mišljenju, realizovani planovi koji su u vezi sa ovom manifestacijom bili postavljeni?

Mislim da su planovi koji su bili postavljeni realizovani – na Kongresu su bili doktori iz svih domova zdra­vlja Crne Gore i gosti iz inostranstva (Turske, Makedonije, Srbije, Slovenije). Održan je i sastanak Asocijacije ljekara opšte/porodične medicine Jugoistočne Evrope, a predsjednik Asocijacije prim. dr Ljubin Šukriev aktivno je učestvovao u radu i održao dva predavanja.

Kako ste zadovoljni odzivom ljekara iz inostranstva?

Iako su kolege iz RS i FBiH, zbog obaveza u svojim zemljama, otkazali učešće, a kolege iz Bugarske zbog prob­lema u transportu nijesu stigli na vrijeme, ipak sam zado­voljna odzivom ljekara iz inostranstva. Na sastanku Asoci­jacije Jugoistočne Evrope gosti su sa puno komplimenata govorili o organizaciji i radu Kongresa. Zahvalili su se što im je omogućeno da upoznaju prirodne ljepote Crne Gore i na mogućnostima da čuju nešto novo iz medicine.

Kako opisujete ulogu ljekara opšte medicine koji danas ordinira u Crnoj Gori?

Doktori koji rade u pri­marnoj zdravstvenoj zaštiti imaju veliki značaj u sistemu zdravstva u Crnoj Gori. S obzirom na veliki broj pacije­nata, na broj usluga koje pružaju pacijentima, može se reći da je primarna zdravstvena zaštita kapija ili temelj zdravstva Crne Gore. Moram da naglasim da doktori koji rade u domovima zdravlja nijesu cijenjeni onako kako bi trebalo, kako od strane pacijenata tako i od kolega koji rade u sekundarnoj i tercijarnoj zdravstvenoj zaštiti. Zašto je to tako, pitajte njih.

Na čemu bi, po Vašem mišljenju, posebno trebalo raditi kako bi Kongres dobio onu neophodnu patinu događaja koji se ne smije propustiti?

Da bi se opšta/porodična medicina još više afirmisala, mora se nastaviti kontinuitet u radu, tako da ću predložiti da se sledeći kongres održi za četiri godine, a stručna konferencija za dvije godine. U okruženju, kongresi se održavaju svake godine, kao i kongres porodične medicine Evrope (WONCA).

Postoje li neki zaključci sa ovog događaja koje biste izdvojili kao posebno značajne?

Iz zaključaka Kongresa izdvojila bih sledeće: doktori su nezadovoljni reformom primarne zdravstvene zaštite, metodologijom obračuna plata, statusom u zdravstvenom sistemu Crne Gore i u društvu, neriješenim stambenim pita­njem, preopterećenošću poslom (2.000 pacijenata), informacionim sistemom (usporava doktore u radu), izjednačenošću koeicijenta specijalista sa doktorima opšte prakse.