Medicinski otpad- mjere suzbijanja zaraze

0
160

[heading]Započet program obuke zdravstvenih radnika o upravljanju medicinskim otpadom [/heading] Posebnu kategoriju otpadnih materija koje ugrožavaju životnu sredinu, pored komunalnog i industrijskog, čini manje poznati – medicinski otpad. Uvidjevši značaj njegovog pravilnog uklanjanja, danas su i najuticajnije svjetske organizacije jasno opredijeljene za širenje informacija i obezbjeđivanje mogućnosti zaštite javnog zdravlja suzbijanjem štetnog uticaja ovih materija. Krunski dokument kojim se na nivou Evropske unije reguliše njihovo skladištenje jeste Rezolucija vijeća Evrope o strategiji upravljanja otpadom, ustanovljena. Ministarstvo zdravlja Crne Gore opredijeljeno je za implementaciju programa jačanja ovog sistema borbe za zdraviju životnu sredinu. U Podgorici je, 2-og decembra, organizovan prvi u nizu takvih projekata.

U suorganizaciji Ministarstva zdravlja i Organizacije za bezbjednost (OSCE) u Institutu za javno zdravlje, u Podgorici, 2-og decembra o. g. započeta je realizacija programa Jačanje sistema upravljanja medicinskim otpadom u zdravstvenim ustano­vama Crne Gore. Zakon o upravljanju otpadom, ustanovljen krajem 2005, i Nacionalna strategija o upravljanju otpadom, čine osnove zakonske regulative ove oblasti. Okupivši značajan broj zdravstvenih poslenika, skup je bio način da se ukaže na pre­tpostavke klasifikacije, štetnosti, zakonske regulative, načina uklanjanja i brojnih drugih pitanja od značaja za upravljanje otpadom. Između ostalog, objašnjeno je da medicinski otpad ne zauzima veliki dio, ali je potencijalno najopasnija vrsta zagađenja – zbog visokog rizika od razvoja influence i zaraza. U sklopu programa realizovan je prvi u nizu treninga za čiju su organizaciju zaslužni mr Nada Mališić, sa Instituta za javno zdravlje, dr Ljiljana Jovićević, iz Doma zdravlja u Baru, i gospodin Fabricio Prelat, predstavnik italijanske kompanije koja se bavi medicinskim otpadom.

MOGUĆNOSTI ZBRINJAVANJA OTPADA

Skladištenje infektivnog otpada i oštrih predmeta bez obrade smije trajati najduže osam dana. Ove dvije vrste medicinskog otpada se moraju obraditi postupkom steril­izacije, prevesti u stanje kada nisu opasni za zdravlje u uređajima za sterilizaciju, i nakon toga drobljenjem redukovati zapreminu za min. 75%, i učiniti ga neprepoznatljivim.

Takav mehanički, higijenski neškodljiv otpad se smije odlagati kao inertni – komunalni otpad.

Anatomski patološki otpad iz etičkih razloga sakuplja se, skladišti i zbrinjava posebno. Zbrinjava se spaljivanjem u krematoriju ili zakopavanjem na groblju na posebnim parce­lama.

Krv koja preostane nakon laboratorijske analize, zbrinjava se kao infektivni otpad, skupa sa vacutainerima.

Krv i krvni derivati koji su pomiješani sa hemikalijama usljed dijagnostičke pretrage, zbrinjavaju se kao hemijski otpad.

Farmaceutski i citotoksični otpad – vratiti proizvođaču.

Hemijski otpad: male količine u kanalizaciju, veće sakupiti i predati ovlašćenoj ustanovi na dalji postupak (obavezno držati odvojeno različite vrste hemikalija).

Ambalažni se otpad u velikoj mjeri može reciklirati i znatno smanjiti količinu komunalnog otpada. Ova vrsta otpada je veliki problem ne samo zbog zapremine nego i zbog sastava materijala od kojeg je izrađena. Za ovu vrstu otpada Njemačka je kao rješenje ovog problema uvela sistem „zelene tačke”. Sistem se temelji na principu da onaj koji proiz­vodi ambalažu i distibuira je na tržište mora platiti za njeno zbrinjavanje.

(„Jačanje sistema upravljanja medicinskim otpadom u zdravstvenim ustanovama Crne Gore”, brošura, OSCE/ Ministarstvo zdravlja, Podgorica 2011)