Bolničku infekciju u Crnoj Gori dobije do 15 posto pacijenata, a ona se prenosi direktnim kontaktom, najčešće rukama osoblja koje su kontaminirane, indirektno, putem instrumenata, površina i opreme, vazduhom, potom medicinskim procedurama (kateter, igla, transfuzija i operacija), te usled neadekvatne ventilacije, gužve u sobama i loših sanitarnih uslova.
Najčešće vrste bolničkih infekcija su urinarne, povezane sa kateterima i infekcije hirurških rana.
Ruke su najčešći prenosilac infekcije u bolničkoj sredini, konstatovano je u informaciji Instituta za javno zdravlje Crne Gore (IJZCG), objavljenoj na njihovom sajtu.
Bolnička infekcija definiše se kao svaka infekcija koja se razvije kod pacijenta nakon što je proveo najmanje 48 sati u bolničkoj ustanovi, a koja nije bila prisutna ni u fazi inkubacije u trenutku prijema radi dijagnostike ili liječenja.
Ove infekcije mogu nastati i nakon otpusta iz bolnice ukoliko su u neposrednoj vezi sa prethodnim hospitalnim liječenjem ili medicinskom intervencijom.
Njihovo praćenje je regulisano Zakonom o zaštiti stanovništva od zaraznih bolesti i Pravilnikom o načinu i postupku sprovođenja mjera za sprečavanje i suzbijanje bolničkih infekcija.
U Crnoj Gori je učestalost bolničkih infekcija u okviru globalnog prosjeka, odnosno kreće se od 5 do 15 odsto, u zavisnosti od tipa ustanove, odjeljenja i uslova rada.
Naglašavaju da su bolničke infekcije ozbiljan problem, jer u prvom redu komplikuju osnovnu bolest i povećavaju rizik od smrtnog ishoda.
Najčešće bolničke infekcije su urinarne, najčešće povezane sa kateterima – oko 40 odsto, infekcije hirurških rana – oko 25 odsto, infekcije respiratornog sistema, uključujući pneumonije, posebno kod pacijenata na mehaničkoj ventilaciji – oko 10 %, infekcije krvi, uključujući sepsu – oko 10 odsto, gastrointestinalne infekcije, kao i infekcije kože, kostiju i centralnog nervnog sistema – oko 15 posto.
Bolničke infekcije mogu biti izazvane bakterijama, kao što su Staphylococcus aureus (uključujući MRSA), Escherichia coli, Klebsiella spp., Clostridium difficile (C. diff), Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus spp, kao i virusima (hepatitis B i C, citomegalovirus – CMV, influenca, SARS-CoV-2, RSV i rotavirus). Infekcije u bolničkim uslovima izazivaju i gljivice, najčešće Candida spp. i Aspergillus spp. Rjeđe, infekcije mogu izazvati i paraziti, naročito kod imunokompromitovanih osoba.
Posebno zabrinjava širenje mikroorganizama otpornih na antibiotike, kao što je MRSA (meticilin – rezistentni Staphylococcus aureus), što dodatno otežava liječenje.
Iako su svi pacijenti u jednakom riziku, kako ističu, najrizičnije grupe uključuju novorođenčad i nedonoščad, osobe starije od 60 godina, pacijente u jedinicama intenzivne njege, imunokompromitovane osobe, uključujući osobe sa HIV-om, malignim bolestima i transplantirane pacijente, pacijente koji su izloženi invazivnim procedurama, kao što su intubacija, kateterizacija i hemodijaliza.
Redovno i pravilno pranje ruku, dezinfekcija i sterilizacija. Kako ističu iz IJZ, iako nije moguće potpuno eliminisati bolničkičke infekcije, dobra organizacija i sistematsko praćenje mogu smanjiti njihov broj i do 30 odsto.
Mjere prevencije uključuju redovno i pravilno pranje ruku od strane osoblja, pacijenata i posjetilaca, dezinfekciju instrumenata i površina, korišćenje sterilne opreme, kontrolu i racionalnu upotrebu antibiotika, edukaciju osoblja i praćenje infekcija, kao i ograničavanje posjeta u rizičnim uslovima.
Portal Analitika
