Uloga i značaj kardiološke rehabilitacije kod pacijenata nakon prebolelog akutnog infarkta miokarda (aim) – prikaz slučaja

0
1317

Dr Ranko Pejić, spec. interne medicine

Institut “Dr Simo Milošević” Igalo

 

Dr Bojana Mirović, specijalizant interne medicine

Dom Zdravlja Tivat

 

Akutni infarkt miokarda (AIM) predstavlja nekrozu određenog dijela srčanog mišića nastalu usljed okluzije srčanih arterija trombom ili ateromatoznim suženjem. Do pojave AIM dolazi i bez potpune okluzije, u stanjima kada je protok u koronarnim arterijama iz različitih razloga smanjen. AIM je posljednja faza i samo jedan od oblika u razvoju koronarne bolesti (ishemijske bolesti srca).

Faktori rizika za nastanak akutnog infarkta miokarda se mogu podijeliti na:

  • Promjenljive: konzumiranje duvanskog dima, arterijska hipertenzija, dislipidemija, dijabetes melitus, nepravilna ishrana, gojaznost, konzumiranje alkohola, fizička neaktivnost.
  • Nepromjenljive: godine starosti, pol, porodična istorija bolesti, rasna i etnična pripadnost, psihosocijalni faktori rizika.

Akutni infarkt miokarda karakterišu različiti simptomi i znakovi bolesti. Najvažniji simptom bolesti je bol u grudima koji je veoma jakog intenziteta i po karakteru je tipa stezanja, pečenja ili cijepanja u grudima. Bol se javlja najčešće ujutru, posijle fizičke aktivnosti, nakon obilnog obroka ili usljed izlaska na hladan vazduh. Bol usljed AIM traje duže od pola sata i jači je od prethodnih bolova, ako je pacijent imao ranije anginozne tegobe. Karakteristično za bol usljed AIM je njegovo širenje u lijevu ruku, lijevo rame i donju vilicu, a praćen je malaksalošću i preznojavanjem, kao i osjećajem nedostatka vazduha. Međutim, bol može i izostati i onda drugi simptomi, ranija istorija bolesti kao i fizikalni pregled ukazuju na mogućnost postojanja AIM.

Medicinska rehabilitacija pacijenata nakon preležanog AIM podrazumijeva niz mjera koje za cilj imaju sprječavanje ili smanjivanje posljedica bolesti, posebno funkcionalne nesposobnosti za obavljanje osnovnih aktivnosti svakodnevnog života. Kardiološka rehabilitacija ima za cilj postizanje fizičke, psihičke, profesionalne i socijalne rehabilitacije. Cilj kardiološke rehabilitacije je stabilizaicja i kontrola kliničkog stanja pacijenta, upoznavanje sa fizičkim ograničenjima i adaptacija na iste, pobjeđivanje straha od fizičkog opterećejna i vraćanje emocionalne stabilnosti.

Kardiološka rehabilitacija prolazi kroz nekoliko faza:

  • I faza – faza hospitalizacije (u koronarnoj jedinici),
  • II faza – faza rekonvalescencije (u rehabilitacionim centrima),
  • III faza – faza postrekonvalescencije.

Prikaz slučaja

Pacijent MP, muškog pola, starosti 43 godine, hospitalizovan je na kardiološkom odjeljenju Instituta ‘’Dr Simo Milošević’’ nakon preboljelog AIM anterolateralne lokalizacije i ugradnje jednog stenta u LAD i tri stenta u CX. Pacijent je na prijemu bio bez anginoznih tegoba u mirovanju, sa lošom tolerancijom napora te se nije izlagao većem fizičkom naporu. Lična anamneza pozitivna za KVB, pušač je od ranije. Negira druge hronične bolesti i alergiju na ljekove. Elektrokardiografski pregled pri prijemu: sinusni ritam, fr.75/min, levogram, QS od V1-3 uz ST elevaciju do 1,5mm u istim odvodima. Ehokardiografsi nalaz 40 dana prije dolaska na naše odjeljenje pokazao je ejekcionu frakciju (EF) 25%. Pacijent je unazad 4 mjeseca na terapiji hipolipemikom, Brilique, Cardipirinom, diureticima (Furosemid svakog dana i Spironolakton), kalijumom, Ramiprilom i Bisoprololom. Uključen je u doziran i kontrolisan Calisthenicsh REHA program, u trajanju od 21 dan, koji se sastojao od: vježbi disanja, kondicionih vježbi, hoda po ravnom – 55 koraka u minuti, brzine do 3,25km/h, uz vježbe relaksacije, edukaciju i biosinhronom. Pacijent je dobro podnosio REHA program, bez anginoznih tegoba, koji je sprovođen uz kontinuirani nadzor ljekara i fizioterapeuta.

Rezultati: Nakon sprovedene rehabilitacije pacijent bolje toleriše fizički napor, bez anginoznih tegoba. Na kontolnom ehokardiografskom pregledu zabilježeno je poboljšanje globalne srčane funkcije (EF 40-45%)  u poređenju sa prethodnim pregledom. Aortni i mitralni valvularni aparat je u fiz. granicama, uvećanje lijeve komore uz hipokineziju septuma apeksa i lateralnog zida perzistiraju. Prilikom otpusta je smanjena doza diuretske terapije (Furosemid na 3 dan, Spironolakton).