“Uloga socijalnog dijaloga i sindikata u izgradnji otpornih zdravstvenih sistema nakon Covid-19 pandemije”

0
119

OKRUGLI STO

 

Izlaganje dr Ljiljane Radulović,

direktorice Kliničkog centra Crne Gore

 

Poštovani učesnici ovog skupa, dragi gosti iz svih krajeva Evropske unije i regiona, želim da Vas srdačno pozdravim i zahvalim se na prilici da danas govorim ispred Kliničkog centra Crne Gore, najveće zdravstvene ustanove tog tipa kod nas.

Klinički Centar Crne Gore je jedina ustanova tercijarnog nivoa zdravstvene zaštite u Crnoj Gori, a istovremeno i sekundarnog nivoa za opštine Podgorica, Tuzi, Danilovgrad i Kolašin, odnosno za oko 280.000 stanovnika Crne Gore. U KCCG godišnje se prije perioda epidemije liječilo oko 50.000 bolesnika, dok se u Poliklinici obavi preko 1.5 miliona zdravstvenih usluga. U Centru za laboratorijsku dijagnostiku godišnje se uradi preko pet miliona analiza. Godišnje se obavi preko 13.000 operacija, preko 2.000 malih intervencija u Urgentnom centru, a u porodilištu preko 3000 porođaja. Sve navedeno ostvaruje 2.774 zaposlenih, 385 specijalista, 93 supspecijalista, 190 doktora na specijalizaciji, uz veliku pomoć visokog i srednjeg medicinskog kadra. Istovremeno, naša ustanova predstavlja kliničku bazu za Medicinski i stomatološki fakultet u Podgorici, dobar dio nastavnog kadra ovih ustanova su zaposleni u našoj ustanovi te u njemu radi oko 50 doktora medicinskih nauka, 60 magistra medicinskih nauka i oko 30 profesora i docenata Medicinskog fakulteta Univerziteta Crne Gore.

Posteljni kapacitet bolnice je 770 kreveta, a prilikom njene izgradnje 1974. godine imao je 760 kreveta, pri čemu je ukupno stanovništvo zemlje bilo 530.000, a region za koji ova bolnica predstavlja sekundarni nivo zdravstvene zaštite je imao 130.000 stanovnika.

Izazovi koji trenutno postoje su brojni, bilo u prostornom smislu, a ništa manje u smislu manjka zdravstvenog kadra. U tehničkom smislu KCCG posjeduje tri aparata za magnetnu rezonansu, dvije gama kamere, dva angiografa, tri multislajsna CT aparata, brojne ultrazvučne i rendgen aparate, ali se dominantno radi o starijoj opremi koja zahtijeva česte servise i zaslužuje obnavljanje, prije svega zbog broja pregleda koji se na njoj obavi na godišnjem nivou, a čemu dodatno doprinosi slabija opremeljenost opštih bolnica u zemlji. Klinički centar Crne Gore je jedina ustanova u Crnoj Gori koja je prije pandemije imala optimalnu iskorišćenost posteljnih kapaciteta, oko 80%, pored Specijalne bolnice u Dobroti koja imala iskorišćenost i preko 100%. Svi nedostaci su posebno došli do izražaja u uslovima epidemije sa kojom se suočavamo, a koja povećava zahtjeve kako zbog tretmana samih oboljelih od kovida, tako i zbog neophodnog održavanja kvalitetne zdravstvene zaštite ostalog stanovništva. Međutim, ova pandemija je i ukazala na značaj kvalitetnog zdravstvenog sistema za Crnu Goru.

Kako bi zadovoljili ove potrebe, prinuđeni smo da istovremeno obavljamo sve dijagnostičke i terapijske procedure, uz paralelno povećanje medicinskog kadra, dopunu postojeće tehničke infrastrukture bolnica, ali i obnavljanje medicinske opreme koju posjedujemo. U tom smislu je povećan broj srednjeg medicinskog kadra, raspisano je oko 90 specijalizacija i subspecijalizacija koje bi trebalo da se realizuju od septembra 2021. godine.

Ono što pored jačanja specijalizovanog kadrovskog kapaciteta smatramo da je najurgentnije poboljšati jeste povećanje zdravstvenih usluga koje ustanova pruža, posebno kada se radi o uslugama za koje imamo tehničke uslove, a koje obezbjeđujemo pomoću gostovanja konsultanata iz inostranstva. Ovo se posebno odnosi na hirurške grane, a trenutno nastojanje jeste da se u budućnosti konsultacije ograniče na period u kojem će postojeći kadar određenu tehniku savladati, kao i njihovo upućivanje na dopunsku edukaciju u centre koji imaju veliki broj kvalitetno pruženih usluga iz date oblasti, uz povećanje mreže edukativnih centara sa kojima imamo saradnju.

Smatramo da se u narednom periodu moraju povećati i smještajni kapacitet Kliničkog centra kako bi se nesmetano pružale usluge koje su visoko specifične i sofisticirane i kao takve svojstvene tercijarnom nivou zdravstvene zaštite. Takođe sam mišljenja da je potrebno razdvojiti usluge iz domena sekundarnog nivoa zdravstvene zaštite koje Klinički centar trenutno pruža a što se može postići izgradnjom gradske bolnice u kojoj bi se pružale ove usluge za gradove Podgoricu, Danilovgrad i Kolašin.

Sama epidemija je ukazala na nedostatke kako u kadru, tako i u prostoru postojećeg Urgentnog centra i Klinike za infektivne bolesti, koje je neophodno izgraditi i opremiti kao samostalne objekte, čime bi se dodatno rasteretila centralna zgrada Kliničkog centra i time povećali kapaciteti klinika koje su najopterećenije po broju pruženih usluga.

Analizirajući najčešće razloge upućivanja u inostrane centre uvidjeli smo potrebu za izradnjom PET-CT centra, a otvaranjem automatizovane centralne laboratorijske dijagnostike povećali bi se kvalitet i brzina pružanja ovih usluga ne samo na nivou samog KCCG, već i na nivou primarne zdravstvene zaštite grada Podgorica.

Dakle, naš cilj je razvoj Kliničkog centra po uzoru na dobro uređene evropske centre. Na tom putu važna nam je podrška svih institucija u zemlji, ali i partnera iz Evropske unije. Na tom putu dragocjeni su nam i naši kontakti sa kolegama iz svih krajeva svijeta koji pružaju nesebičnu podršku i raspoloženi su da dijele stečena znanja sa nama. Međutim, isto tako važni su i naši partneri u samoj zemlji. A to su naši pacijenti čije povjerenje želimo imati, sindikati na čiju pomoć računamo u stvaranju zadovoljnog radnika, NVO organizacije koje pomažu u prepoznavanju potreba specifičnih grupa stanovništva. Samo tako ujedinjeni možemo graditi kvalitet zdravstvene zaštite kakav želimo.