Infekcije kože novorođenčadi

0
423

Mother massaging babyFetus se razvija u sterilnoj  sredini. Pri rađanju i po rođenju koža i površne sluzokože se kolonizuju mikroorganizmima majke, osoblja ili sa medicinske opreme. Koža, posebno prijevremeno rođenog djeteta je osjetljiva, tanka i lako se može povrijediti. Neposredno po rođenju na koži je vermiks kazeoza, nema mikroflore, pH kože se razlikuje od pH starije djece, uz to novorođenčad imaju i pupčanu ranu. Fetalni monitoring i uzimanje uzoraka krvi, kao i porođaj operativnim putem, dodatni su faktori rizika za nastanak lezija kože i sluzokoža. Većinom kolonizovani mikroorganizmi ne uzrokuju infekciju. Kod neke djece se razvija lokalna infekcija, a prodor mikroorganizama u krvotok dovodi do širenja infekcije.

Etiologija i epidemiologija

Uzročnici infekcije kože novorođenčadi mogu biti bakterije, virusi i gljivice. Do infekcije može doći u intrauterusnom, intrapartalnom i neonatalnom periodu. U prvim danima života kožu najčešće kolonizuju stafilokok koagulaza neg. sojevi, stafilokok aureus, streptokok gr.  B, difteroidi i gram neg. bacili. Mikroflora se razlikuje od porodilišta do porodilišta. Primjena antiseptičkih rastvora i sapuna utiče na strukturu mikroorganizama.

Kliničko ispoljavanje

Bakterijske infekcije kože i potkožnog tkiva mogu da se ispolje kao: makulopapulozni raš, eritema multiforme, impetigo, pustule, vezikule ili bule, stafilokokni “scalded scin sy“, apsces, nekrotični fascilitis, eritema gangrenosum, petehije, purpura i ekhimoze. Jedna vrsta mikroorganizama može da bude uzročnik različitih oblika infekcije i suprotno.

Dijagnoza

Površne infekcije su lako pristupačne za  obradu i uzimanje uzoraka za mikrobiološka ispitivanja, tako da se relativno lako može doći do etiološke dijagnoze.

Diferencijalna dijagnoza

Mnoge neinfektivne promjene po koži je teško izdiferencirati od infektivnih: – milije, bijele papule do 1 mm na nosu,obrazima ili čelu,  – sclerem zahvata kožu i potkožno tkivo glutearne regije, čvrste konzistencije i širi se, često udružen sa acidozom, dehidracijom i šokom, kod djece sa sepsom ima loš prognostički značaj, – subakutna aseptična masna nekroza kao lokalizovani lobularni nodusi ili tamno ljubičaste ploče, –  purpura se može ispoljiti  na mjestu traume ili kod poremećaja faktora koagulacije, – kontaktni dermatitis  se može ispoljiti u obliku raša  ( u glutearnom predjelu se može sekundarno inficirati).

Terapija

Terapijske mjere zavise od opsega promjena i opšteg stanja djeteta. Kod opsežnih promjena i poremećaja opšteg stanja djeteta (dijete nije dobro) poslije uzimanja uzoraka za analize (KKS, LF, CRP, hemokultura, kulture briseva) primjenjuje se lokalna, sistemska i potporna terapija.

Zaključak

Infekcije kože novorođenčadi se relativno lako mogu uočiti  još  na početku bolesti. Ispoljavaju se u različitim kliničkim oblicima koji nijesu specifični za uzročnik. Često su lokalizovane ali se mogu proširiti i komplikovati sistemskom infekcijom. Lokalizovane imaju blagu kliničku sliku, a sistemska infekcija ugrožava život novorođenčeta. Uzorak za mikrobiološka ispitivanja je relativno dostupan, tako da se uzročnik može lako dokazati i po dobijanju podataka primjenjuje se etiološka terapija. Poseban značaj imaju adekvatna lokalna i potporna terapija.

 

Dr Snežana Grubač, spec. pedijatar
Opšta bolnica Nikšić