Matične ćelije

0
493

Matične ćelije iz krvi pupčane vrpce koje su pravilno pripremljene za čuvanje mogu ostariti više od nas samih. Sva dosadašnja istraživanja ukazuju na to da ćelije koje su podvrgnute krioprezervaciji imaju zapravo neograničenu sposobnost opstanka. To znači da postoji vjerovatnoća da ih možemo držati duboko zamrznute dok nam ne zatrebaju. Naravno da i odrasli mogu biti liječeni uz pomoć matičnih ćelija iz krvi pupčane vrpce, i oni, zapravo, trenutno čine najveći broj pacijenata. Ponekad količina koja nam je dostupna nije dovoljna da podmiri potrebe i ljekar mora da koristi dodatne matične ćelije iz nekog drugog izvora. Što se tiče regenerativne medicine, količina matičnih ćelija je manje relevantna. Čak i mala količina bi mogla da bude dovoljna da bi se pokrenulo obnavljanje tkiva.

Svega 30-50% od ukupnog broja svih donacija pohranjuje se u javne banke, ostale ćelije se odbacuju. Posljedica toga je da nema garancije da će Vaša lična donacija uopšte biti dostupna. Čak i ako nije uništena, ne može Vam se garantovati da u trenutku kada je ona neophodna Vašem djetetu nije već data nekoj drugoj osobi.

PRILIKA KOJA NAM SE PRUŽA SAMO JEDNOM U ČITAVOM ŽIVOTU

Matične ćelije iz pupčane vrpce sakupljaju se u trenutku presijecanja pupčane vrpce koja vezuje majku i dijete. Sakupljanje je lako, gotovo kroz svega nekoliko minuta, i potpuno je neškodljivo, kako za majku tako i za novorođenče. To uopšte ne utiče na prirodni tok porođaja, i, u poređenju sa sakupljan­jem matičnih ćelija iz koštane srži, nije potrebno koristiti nikakvu invazivnu proceduru.

Nakon rođenja, kako rastemo i razvijamo se, grupe matičnih ćelija jednom prisutnih u pupčanoj vrpci, počinju da se mijenjaju. Stoga, porođaj je prilika koja nam se pruža samo jednom u čitavom našem životu – da „požnjemo” te jedinst­vene i neponovljive ćelije. Zamrzavanjem, te ćelije bivaju čuvane za neke buduće upotrebe.

VRIJEME JE DRAGOCJENO

U slučaju da nam je liječenje neophodno, možda ćemo imati poteškoća da pronađemo odgovarajućeg donatora, a svako odlaganje moglo bi da otvori vrata daljem progresu bolesti. Pored toga, upotreba alogenih ćelija će možda donekle biti rizična. Sopstvene ćelije organizma su kompatibilne i neće biti odbačene ako se koriste kasnije u životu. Kad su matične ćelije iz pupčane vrpce sačuvane, one su nam dostupne odmah u trenutku kad se ukaže potreba za njima. Osim toga, i bliski rođaci, kao što su braća i sestre, takođe bi mogli imati koristi od sačuvanih matičnih ćelija Vašeg djeteta.

MATIČNE ĆELIJE SE ČUVAJU U BANKAMA MATIČNIH ĆELIJA

Tokom posljednje decenije u svijetu je formiran veliki broj banaka matičnih ćelija, javnih i privatnih / porodičnih. Sve veći broj roditelja odlučuje da sačuva matične ćelije iz krvi pupčane vrpce svoje novorođenčadi.

Postoje argumenti za čuvanje i u jednim i u drugim bankama.

Glavni argument za čuvanje ćelija u javnoj banci krvi iz pupčane vrpce leži u tome što to pruža veću vjerovatnoću pacijentu da dođe do odgovarajućeg uzorka, kao i činjenica da ne može baš svako da sebi priušti čuvanje matičnih ćelija u privatnoj banci matičnih ćelija.

Potencijalni problem u slučaju javnih banaka nalazi se u činjenici da one uzimaju uzorke iz relativno malog broja bolnica i što ne postoji vjerovatnoća da će biti uključene u sakupljanje uzoraka na porođaju koji se odvija kod kuće ili u manjim bolnicama. Više od 90% porodica nema pristupa javnoj banci matičnih ćelija koja prima donacije. Ostali faktori takođe značajno ograničavaju prihvatljivost donacije krvi iz pupčane vrpce, a među njima treba pomenuti izloženost majke virusima, tetovaže i putovanja na međunarodnim destinacijama. Zapravo, iz nedavno objavljenih izvještaja javnih banaka saznajemo da svega 30-50% donatora krvi iz pupčane vrpce uopšte sačuva garanciju koja će osigurati (davaocu) da ta ista krv bude dostupna bilo samom djetetu, ili članovima porodice. Ovo iz istog razloga iz kog je to slučaj kod banaka krvi i banaka koštane srži -jedinice krvi iz pupčane vrpce dostupne su javnosti.

Kod bijelaca postoji vjerovatnoća da će se pronaći odgovarajući donator koštane srži u otpri­like 20.000 prema 1. Vjerovatnoća kod pripadnika etničkih manjina je na stotine hiljada prema jedan, jer su oni daleko manje prisutni u tradicionalnim evidencijama davalaca koštane srži. Čuvanje krvi iz pupčane vrpce u bankama krvi u značajnoj mjeri podiže stepen vjerovatnoće.

Glavni argument za čuvanje matičnih ćelija u privatnim bankama matičnih ćelija nalazi se u tome što je donator taj koji zadržava nadzor nad uzorkom. Ostali bitni razlozi za čuvanje matičnih ćelija u privatnim / porodičnim bankama ćelija jesu sljedeći: