Udruženost novootkrivenog dijabetesa melitusa sa gojaznošcu i arterijskom hipertenzijom

Starost ispitanika kod kojih je dijabetes otkriven bila je između 36 i 89 godina, a prosječna starost u trenutku čina otkrivanja iznosi 62,4 godine, što nam govori o korelaciji neotkrivenog dijabetes melitusa sa starošću ispitanika.

Od ispitanih, 43 je bilo sa već poznatom dijagnozom dijabetesa melitusa. Sa dijagnozom dijabetesa melitus tipa 1 ispitane su 3 osobe (odnosno 1%), a sa dijagnozom dijabetesa melitusa tipa 2 bilo je njih 40 (13,33%). 42 ispitanih (ili 14% ispiti­vane cjeline) imali su granične vrijednosti glukoze u krvi (između 6 mmol/l i 7 mmol/l), i nije im se mogla postaviti dijagnoza dijabe­tesa, već su upućeni na kontrolne i provokativne testove (Oral Glucose Tolerance Test – OGTT) kako bi se utvrdila etiologija njihove glikozne intolerancije.

215 ispitanika ima bilo kakav vid gojaznosti (71,66%), dok je svega 85 ispitanika (28,33%) sa tjelesnom masom koja ne ide u prilog gojaznosti. Od gojaznih, 121 ima laki stepen gojaznosti (BMI je između 25 i 30 kg/m2) i čine 40,33% od ukupnog broja ispitanika. Srednje tešku gojaznost ima 23,33% ispitanika ili njih 70 (BMI je od 30 do 35 kg/m2), dok je 8% teško gojaznih ispitanika, i ima ih 24, a njihov BMI je veći od 35 kg/m2.

Od gojaznih ispitanika, 33 su sa novootkrivenim dijabe­tesom, što čini 15,35% od broja gojaznih. Ovaj procenat, kako je veći od procenta de novo dijabetičara u ispitivanoj populaciji, ukazuje na veću učestalost neotkrivenog dijabetesa u populaciji gojaznih. De novo dijabetičari u populaciji negojaznih zastupljeni su sa 9 predstavnika (11,11%), što je znatno manje od procenta u cijeloj ispitivanoj grupi, te potvrđuje prethodnu tvrdnju. 33 gojazna de novo dijabetičara čine 78,57% novootkrivenih, dok preostalih 9 negojaznih čine 21,43%, što govori da je među de novo dijabetičarima procenat gojaznih veći nego u cijeloj ispiti­vanoj jedinici.

Od lako gojaznih, novootkrivenih dijabetičara ima 15, što čini 12,40% učešća u ovom stepenu gojaznosti. Srednje teški stepen gojaznosti donosi 18,57% (13 ispitanika) sa novoot­krivenim dijabetesom. Konačno, 5 ispitanika (20,83%) sa novoot­krivenim dijabetes melitusom iz grupe su teško gojaznih. Povećanje procenta de novo dijabetičara sa porastom stepena gojaznosti ide u prilog pretpostavci da je teži stepen gojaznosti veći faktor rizika po nastanak dijabetes melitusa. Gradacija težine gojaznosti korelira sa gradacijom učestalosti novootkrivenog dijabetesa.

Od ispitanih dobrovoljaca, njih 115 ima povišene vrijed­nosti arterijskog krvnog pritiska, iznad vrijednosti 140 mmHg, za sistolni, i 90 mmHg, za dijastolni krvni pritisak. Oni čine 38,33% u ispitivanoj grupi. Od 42 novootkrivena dijabetičara, 19 su sa hipertenzijom, i sa 45,23% učešća  govore o udruženosti dijabetesa sa arterijskom hipertenzijom, praveći razliku u odnosu na procenat hipertoničara u ukupnoj populaciji obuhvaćenoj studijom, koji iznosi 38,33%.

Od ukupnog broja hipertoničara, 19 sa novootkrivenim dijabetesom i učešćem od 16,52% neznatno prednjače u odnosu na 14% učešća de novo dijabetičara u ispitivanoj populaciji. Ovo potvrđuje jasnu korelaciju između arterijske hipertenzije i pojave de novo dijabetesa.

Kod čak 16 ispitanika kod kojih je otkriven dijabetes melitus (38,09%), udruženo su prisutni i gojaznost i arterijska hipertenzija. Ovaj procenat je veći od procenta udruženosti hiper­tenzije i gojaznosti u ispitivanoj grupi (97 ispitanika; 32,33%). Učestalost novootkrivenih dijabetičara kod ovih ispitanika nije bitno veća od učestalosti novootkrivenih dijabetičara, kada je prisutan samo jedan od ova dva faktora, i iznosi 16,49%.

Ovim podacima je pokazana povišena incidenca neotkrivenog dijabetesa u gojaznih, a incidenca raste sa porastom stepena gojaznosti. Takođe je i potvrđena blaga korelacija novoot­krivenog dijabetesa sa arterijskom hipertenzijom. Uvidjelo se da broj dijagnostikovanih bolesnika od dijabetes melitusa nije realan, te da među nama (tj. u opštoj populaciji) postoji znatan broj onih koji svoju bolest još nisu otkrili i dokazali.

Ovo istraživanje je doprinijelo javljanju ideje za pokušajima ranog otkrivanja dijabetesa melitusa, njegovog blago­vremenog liječenja i prevencije komplikacija.

S obzirom na to da su dobrovoljci u istraživanju bili ljudi nešto stariji od prosjeka opšte populacije, i u dobroj mjeri oni koji su osjećali izvesne zdravstvene probleme, moguće je da rezultati istraživanja odstupaju od opšte populacije. Razlog tome je uzorak na kome je vršeno istraživanje, koji nije slučajan, te tako ne može biti potpuno reprezentativan. Ipak, jasno je da veliki procenat stanovništva u opštoj populaciji ima neotkriven dijabetes melitus. Učestalost novootkrivenih slučajeva u toku istraživanja direktno proizilazi iz velike učestalosti neotkrivenog dijabetesa u opštoj populaciji. De novo dijabetičari su u većoj mjeri teško gojazni, a u znatnoj mjeri i bolesnici sa hipertenzijom. Njihova bolest se ne tretira jer nije dijagnostikovana. Time joj se daje vremena da uhvati zamaha, a tako oteža kasnije liječenje, brže dovede do komplikacija, i konačno, odnese više novca iz fondova predviđenih za njeno liječenje, liječenje njenih komp­likacija i za staranje o invalidima koje je ova bolest stvorila.